Σάββατο, 24 Μαΐου 2014

« έρωτες μπαλκονάτοι »


 

παράξενα της φύσης σε ποιον να εξιστορήσεις
τον έρωτα μιας κούκλας που στήσαν σε μπαλκόνι
τον κράχτη για να κάνει πελάτες να γλυκάνει
μ`αυτός την αγαπάει και κάθε μέρα λιώνει

σπασμένο το παντζούρι και μέσα γλειφιτζούρι
στο βρώμικο το στρώμα και τίγκα πατσουλί
βρε σ`όποιονε αρέσω, την κούκλα θα διαλέξω
- μίλα μου σαν κυρία, δεν είμαι γω τσουλί -

συνήθης πελατεία, σουλάτσο στην πλατεία
στο 'σημειωμένο' σπίτι σάπισε στο μπαλκόνι
πλέον δεν έχει μέλλον σε τούτο το μπουρδέλον
ο ήλιος ζεματάει, εκείνη όμως παγώνει.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου