Τρίτη, 20 Μαΐου 2014

« παντός καιρού »




 
Antonio Alay
ζεστό ψωμί απ`τα χέρια σου και μέλι απ`την καρδιά σου
δώσε κυρά να βουτηχτώ μέσ`τα καμώματα σου
να αρτηθώ, να λωλαθώ, να τρώω να μη χορταίνω
κι απ`των φιλιών σου το πιοτό, να πίνω, ν`αρρωσταίνω

κι αυτή ανοίγει αγκαλιές, του δίνει την ζωή της
τον σεργιανά σ`ακρογιαλιές, τον λούζει στο κορμί της
τον ξενυχτά σε αγκαλιές, του τάζει αγάπη αιώνια
κι αυτός κουρνιάζει μπας και βρει τον έρωτα στα χρόνια

μα ο πόθος δε χορταίνεται κι οι αγκαλιές περσεύουν
και τα μεγάλα μάτια της τώρ`άλλοι τα κουρσεύουν
μονάχα η φλόγα π`άναψε στα στήθια του δε σβήνει
κι ως να ξεχάσει, χάνεται, στου πάθους του τη δίνη..

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου