Τρίτη, 10 Ιουνίου 2014

« έ τ ο ι μ η »



[με θέλεις έτοιμη στις αστραπές, να τις ιππεύσω]


είναι που ξέρει το μυαλό να κάνει ζαβολιές
να νοιώθει πάλι ότι ζει, να ζωντανεύει
να γυμνώνει και να γυμνώνεται

μα, αν δεν εφεύρισκε τρόπους επιβίωσης,
προς τι η ύπαρξη του ;

πεθαίνει το ενδιαφέρον, όταν δεν υπάρχει γοητεία
κι αυτή βρίσκεται στου νου το αχόρταγο
στην τέχνη του να «διαβάζει» τα ένστικτα

[μόλις έπεσε ένας κεραυνός.. μόλις..
όταν πλαγιάσεις και πριν «χαθείς»,
πάρε με στα ταξίδια σου και ξέχασε με]

είμαι έτοιμη να καβαλήσω τον κεραυνό σου..



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου