Δευτέρα, 2 Ιουνίου 2014

« τ ύ ψ ε ι ς »



βαρύ έχουν οι άνθρωποι τον λόγο τον καλό
βαριά την καλημέρα τους και την καλή κουβέντα
στο πέτο το χαμόγελο στα χείλη το κακό
και στην ψυχή ζήλια στυφή, που πικροκαίει σαν μέντα

κι όταν πεθάνει ο γείτονας κλαίμε γιατί τον χάσαμε
μα όταν ήταν στη ζωή, μετά χαράς τον θάψαμε

τα υλικά ποθήσαμε των άλλων αγαθά
κι αφήσαμε στ`αζήτητα όλη την καλοσύνη
ένα σαράκι μόνιμα μας τρώει την καρδιά
έχει χαθεί η ανθρωπιά μαζί κι η ντομπροσύνη

κι όταν πεθάνει ο γείτονας κροκοδειλέ τον κλάψαμε
γιατί όταν ήταν στη ζωή, μετά χαράς τον θάψαμε..

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου