Σάββατο, 30 Αυγούστου 2014

« εις μνήμην »

« εις μνήμην »
 
πάλι μια δάφνη μάδησα να κρύψω τα φιλιά σου
ένα δεντρί το γύμνωσα, σκέπασα την αγάπη
δεν είσαι πια χαμόγελο να μπω στην αγκαλιά σου
είσαι η ελπίδα που πονά, μα πάλι σιγολάμπει

αετέ μου που σκοτώθηκες από αδελφού το χέρι
που σου`κοψαν τον πόθο σου στης νιότης το στρατί
προσμένω το φθινόπωρο να λάμψεις σαν αστέρι
να`ρθεις βροχή περαστική που φέρνει η αστραπή

κάθε χρονιά που καρτερώ, χάνεται στους χειμώνες
κι ένας Νοέμβρης σκυθρωπός σου στέλνει τη θωριά του
δεν φτάνουν παλικάρι μου δάφνες και ανεμώνες

ούτε το αίμα του ενός, για ν`αντρωθεί η σκιά του..


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου