Τρίτη, 30 Σεπτεμβρίου 2014

« περίληψη ζωής »

« περίληψη ζωής »

τον πήρε μάτι να ξεμακραίνει
από την αμμουδιά
απόλυτα σίγουρη πως ήταν αυτός
γνώριμη περπατησιά
τριαντατρία χρόνια ήταν αυτά
την είχε μάθει

και το στυλ και το κόρδωμα
και το κοίταγμα
- με την άκρη του ματιού -
της ξένης γυναίκας
μη και τον πάρει χαμπάρι

και την μυρωδιά του την ήξερε
τον τρόπο που κάπνιζε
- γιατί το`χε πια κόψει -

ας όψεται η χολή
σκέτη χολή
το όξος ήταν για`κείνη

πάντα ό,τι έκανε του ξίνιζε
από καταβολής γάμου

πατέρα έχασε στα δεκαοκτώ
πατέρα βρήκε στο καπάκι

πέρασαν τα γαμημένα
τα χρονάκια
έτσι απλά, πέρασαν

καθώς μελετά την περπατησιά
κοιτάζοντας τον μέσα από την θάλασσα
νιώθει δυο συναισθήματα

τη συνήθεια που έγινε συνήθεια
και κάτι άλλο που το ξέχασε πια..

πείτε του πως υπήρξε
καλός πατέρας


μόνο αυτό..

1 σχόλιο: