Σάββατο, 20 Σεπτεμβρίου 2014

« θ ύ μ η σ ε ς »

« θ ύ μ η σ ε ς »
.
κλειστό παράθυρο, σύριζα στο σοκάκι
μπροστά του κάγκελα και σφαλιχτό παντζούρι
εκεί ερωτεύτηκε ο Θεός, μια βουκαμβίλια
και τους την ρίζωσε για να τους φέρει γούρι.

φούξια τα άνθη της γλυκά, να σου γελάνε
και συ να χάνεσαι σε τούρκικους μανέδες.
νοικοκυράδες τα κεντίδια τους κρατάνε
κι όλο μπερδεύουν στα καρέ τους μουλινέδες.

"φεύγα από δω μη σου λιανίσω τα παΐδια",
κρυφογελά και απειλεί τάχα το γιο της.
μα καμαρώνει που` ναι αντράκι με αρχίδια
και συμμαζεύει τον φευγάτο το θυμό της.

μια γειτονιά, μια Παναγιά και μία μάνα.
ένα παντζούρι σφαλιχτό, μια βουκαμβίλια.
ήρθες κι εσύ μέσ`του μυαλού μου την αλάνα,
να μου θυμίσεις τι κοστίζουν δυο σκαμπίλια.

δεν θυσιάζομαι λοιπόν σε αναμνήσεις,
ούτε σε άφιλτρα Κιρέτσιλερ που λες.
μπήκες στο νου σιγά σιγά, να με μεθύσεις
κι αφού με φτιάξεις, να μου πεις μετά, μη κλαις..




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου