Τετάρτη, 18 Νοεμβρίου 2015

« α π ρ ό σ μ ε ν α »

« α π ρ ό σ μ ε ν α »

"δεν σ`αγαπώ" της είπε και την έριξε στα Τάρταρα

όχι πως πίστευε το αντίθετο, πως θα μπορούσε άλλωστε
να την αγαπήσει, με τόσο μεγάλη διαφορά ηλικίας και όχι μόνο
ουσιαστικά δεν ήταν αυτός ο λόγος και το ήξερε, αλλά την βόλευε
να πεθάνει από ερωτικό μαρασμό, ήταν ένας θάνατος ενδιαφέρων

μετά, κάτι έγινε, τον θύμωσε, χύθηκε πάνω της λεκτικά,
ότι και καλά πάει να τον χρησιμοποιήσει και άλλα τέτοια ευτελή

μα αυτή, είχε ξεχάσει την αντρική μυρωδιά, την αγκαλιά, το φιλί
την αίσθηση της σκληράδας στο καβάλο, τα δαγκώματα
τα αφημένα σάλια πα στο δέρμα, που στοιχημάτιζε πότε θα στεγνώσουν
την γεύση του σπέρματος, τα πρόστυχα λόγια, τα τρυφερά ψιθυρίσματα

είχε ξεχάσει του κορμιού τις ηδονές, κι αυτός τις της θύμισε, δειλά στην αρχή,
άγρια μετά, μπαίνοντας μέσα της, ίδιος πολιορκητικός Κριός να την αλώσει

"δεν σ`αγαπώ" της είπε ξανά κι αυτή, πήρε στ`αυτιά της την φωνή του
την φωνή που λάτρεψε ..


κι έφυγε μέσα της .. για πάντα ..

1 σχόλιο:

  1. Η μη επιτηδευμένη ανάδειξη του σαρκικού στοιχείου στην ποίησή σου, είναι συναρπαστική και εξαίσια....
    Πολύ ωραίο......

    ΑπάντησηΔιαγραφή