Πέμπτη, 8 Σεπτεμβρίου 2016

" π ο τ ή ρ ι α "

" π ο τ ή ρ ι α "

Τα κρυστάλλινα ποτήρια των ετών
τα ποτήρια που μ`αγάπη τα τσουγκρίζαμε
είναι ζήτημα ολίγων πια ωρών
να πεθάνουνε εκεί που τα αφήσαμε

Στον μπουφέ φυλακισμένα από καιρό
δεν φαντάζονταν πως θα`μεναν για πάντα
και περίμεναν, αδίκως πια θαρρώ,
σουαρέ, να βγούνε πάλι στην βεράντα

Τα κρυστάλλινα ποτήρια είναι γεμάτα
αναμνήσεις κάποιας άλλης εποχής
που καμάρωναν, γιατ`ήταν κολωνάτα
και φοβόντουσαν μη σπάσουν καταγής

Κι όπως γέμιζαν ατόφιο κοκκινέλι
κι όπως τσούγκριζαν με ήχο καθαρό
τότε έδειχναν, πως διόλου δεν τους μέλει
και χαζεύαν`της κυράς τους το φουρό

Πάνε`κείνες οι εποχές, τα μεγαλεία
στριμωγμένα στα σκοτάδια του μπουφέ
να τα τρώει μια η σκόνη, μια η ανία

κάνουν πάρτι και "πεθαίνουν" ρεφενέ..


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου