"
Το στερνό νανούρισμα "
Σ`ό,τι
πιστεύει ο καθένας
έστω
κι αν λέγεται Κανένας
καλύτερα
τυφλά τα μάτια
παρά
υπηρέτες στα σκοτάδια
Λέει,
αυτό, δεν το αντέχω
πόσο
απ`τους λύκους να προσέχω ;
ψηλαφιστά
πάω τα μέρη
για
να μη μ`εύρει το μαχαίρι
[Τώρα
λοιπόν γαλήνεψε
αθώο
πεταρούδι
που`σαι
αγνό κι αμόλυντο
αμύριστο
λουλούδι
κοιμήσου
και στον ύπνο σου
θα
φέρω τα προικιά σου
εκεί,
μέσα στο όνειρο
θα
ζήσεις τη χαρά σου]
Κοιμήσου
αγγελούδι μου
κι
εγώ, θα`μαι η σκιά σου..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου