Πέμπτη, 10 Δεκεμβρίου 2015

« Ά ν ν α »

« Ά ν ν α »

'Αννα, πόσες βροχές έταξα στα φιλιά σου
υγρές νωπές βροχές, σαν τ`άγιο άγγιγμα σου
στο πρόσωπο μου το χλωμό, να αναστήσεις
και μ`ένα απρόσμενο φιλί, να με μεθύσεις

'Αννα, τα βελουδένια χείλη σου αγγίζω
και τ`ακριβά σου μυστικά, τυφλά τα ψηλαφίζω
σαν σε θωρώ ο δύστυχος μέσ`τη φωτογραφία
το μόνο μου δικαίωμα, στην εμορφιά τη θεία

κι αναριγώ κι αναριγώ σαν σκέφτομαι και πάλι
πως θα με βγάλει η καρδιά σ`ονείρου ακρογιάλι
για να σε βρω μόνη εκεί και να σου ψιθυρίσω

πως θέλω τα ματάκια σου, να ακριβοφιλήσω..

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου